Незвычайная дзея, якая адбывалася ў нядаўнія выхадныя на вуліцы аграгарадка Бездзеж, прыцягнула ўвагу многіх тутэйшых жыхароў. Маладая пара, што пажадала аформіць свае адносіны ў мясцовым музеі “Бездзежскі фартушок”, згуляла вяселле па свайму адмысловаму сцэнарыю, у святочным сялянскім адзенні пачатку мінулага стагоддзя: жаніх быў у льняных нагавіцах і вышытай сарочцы, галаву нявесты ўпрыгожваў старадаўні вэлюм-вяночак. Гле- дзячы на тое, некаторыя з вяскоўцаў меркавалі, што ў іх населеным пункце здымаюць нейкі кінафільм. Але вяселле было сапраўдным. Па звестках кіраўніка спраў Бездзежскага сельвыканкама Інэсы Аляксееўны Каласей, адзначыць дату ўступлення ў шлюб у такім адметным стылі, з захаваннем старадаўніх традыцый і атрыбутаў, вырашылі малады ўраджэнец вёскі Застаўе Мікалай Паўлавіч Грэчка і яго нявеста з вёскі Чарнаўчыцы Брэсцкага раёна Алена Мікалаеўна Галалюк. У нацыянальных строях былі і іх бліжэйшыя сябры, якія падзяляюць імкненне Мікалая і Алены да падтрымання і захавання сваёй нацыянальнай самабытнасці.
У гэткіх жа ўборах, у прыбранай на колішні лад коннай брычцы, жаніх і нявеста паехалі і ў Бездзежскую Свята-Троіцкую царкву, дзе адбылося вянчанне маладых, якое правёў айцец Генадзій Воран. І раўнадушнымі такое вяселле з нацыянальным каларытам нікога не пакінула: адны назіралі за ім з цікавасцю, другія – з адабрэннем і ўсхваленнем, трэція – з настальгіяй аб найлепшай пары – аб маладосці, якая вяртаецца хіба што ва ўспамінах…
Галіна ШАФРАН
На здымку: жаніх Мікалай Грэчка і яго нявеста Алена – у колішніх вясельных уборах.
Фота Максіма КАЛАСЕЯ
