Ён, як і многія з кагорты патомных сялян-працалюбаў, не прывык быць у цэнтры прынароднай пахвалы і ўвагі. Але ж пачатак бягучага года выдаўся для вяскоўца даволі адметным: менавіта ён, трактарыст-машыніст сельскагаспадарчага вытворчага філіяла “Прыазёрны” Драгічынскага камбікормавага завода Сяргей Сяргеевіч Крук, быў прызнаны пераможцам раённага спаборніцтва за дасягненне лепшых вытворчых паказчыкаў у сваёй сферы дзейнасці і ўдастоены ўрачыстага ўшанавання на сцэне гарадскога Дома культуры ў Драгічыне.
Многія, хто ведае механізатара, палічылі гэта справядлівым заахвочваннем за яго адданасць роднай зямлі і сялянскай справе. Бо тут, у гэтых мясцінах, у вёсцы Гнілец, Сяргей нарадзіўся, тут ён з дзяцінства назіраў, як абуджаецца вясной зямля і кладзецца ў раллю зерне, як пазней выспяваюць разнатраўем сенажаці і як наліваецца колас на хлебнай ніве, ён бачыў, як мазалём і потам забяспечваецца сялянскі дастатак, і сам далучаўся да гэтых паўсядзённых спраў і клопатаў, дапамагаючы бацькам і блізкім. І таму калі ён, сын вясковага брыгадзіра, падаў дакументы для навучання ў тагачаснае прафесійна-тэхнічнае вучылішча ў Драгічыне – гэта быў яго абдуманы і свядомы выбар.
Атрымаўшы прафесію, Сяргей адразу ж уладкаваўся механізатарам. Тут жа, у сваёй калектыўнай гаспадарцы – у Хомску. Было гэта больш за 20 гадоў таму назад…
Потым юнак быў прызваны ў армію, адслужыў у пагранвойсках, а пасля звальнення ў запас вярнуўся да ранейшай работы. Праз некаторы час ажаніўся, атрымаў “прэзідэнцкі”домік, а на мехдвары Сяргей Сяргеевіч Крук пастаянна бачыўся (і да гэтай пары сустракаецца) са сваім малодшым братам Анатолем, які таксама выбраў прафесію механізатара і застаўся жыць і працаваць у родных мясцінах.
Ужо каторы год С.С.Крук задзейнічаны на пагрузчыку “Амкадор”, на якім вопытны механізатар асвоіў самыя розныя віды работ і на якім летась працаваў ад світання і да вечара, пачынаючы з сезону нарыхтоўкі кармоў і да самага жніва. За светавы дзень ён выконваў па дзве-дзве з палавінай вытворчыя нормы, а вынікам такога старання стала перамога ў раённым спаборніцтве.
Праўда, сёлетні сезон сельскагаспадарчых работ, калі можна было ўдосталь папрацаваць і нядрэнна зарабіць, для нашага суразмоўніка склаўся не самым лепшым чынам. І найперш з-за таго, што пагрузчык “Амкадор”, на якім ён трапіў у лік перадавікоў, у самы адказны перыяд выйшаў са строю. Паломка аказалася сур’ёзнай, і рамонт тэхнікі зацягнуўся.
Але ж, як кажуць у народзе, то няма нічога ліхага, каб на добрае не выйшла. Так атрымалася і ў гэтым выпадку. Менавіта непаладкі з тэхнікай, за якой замацаваны Сяргей Сяргеевіч Крук, дазволілі яму (ці не ўпершыню за дзесяцігоддзі работы ў сельскай гаспадарцы) пайсці ў адпачынак летам. “Такім чынам у мяне з’явілася магчымасць упарадкаваць свой дом, сядзібу і гаспадарку, давесці да толку іншыя справы, да якіх доўгі час рукі не даходзілі. Месяц праляцеў, як адзін дзень”, – расказвае механізатар.
Пасля выхаду з водпуску С.С.Крук перыядычна атрымлівае работу на падменнай тэхніцы, даючы магчымасць узяць выхадны іншым вясковым механізатарам. Хаця апошнім часам Сяргей Сяргеевіч усё часцей і часцей з сумам паглядае на свой разабраны “Амкадор”, тоячы ў глыбіні душы спадзяванне на тое, што сапсаваная каробка перадач у самы бліжэйшы час вернецца ўладальніку ў спраўным выглядзе. І ён прыступіць да сваіх звыклых абавязкаў…
“Хаця работы на маю долю яшчэ хопіць”, – аптымістычна заўважае наш суразмоўнік, маючы на ўвазе, пэўна, тое, што следам за жнівом раскручваецца клубок іншых сельскагаспадарчых клопатаў: неўзабаве ў гаспадарцы прыступяць да ўборкі і сіласавання кукурузы, сяўбы азімых, і ўсё ў гэтым сялянскім кругавароце пачнецца спачатку…
Галіна ШАФРАН
Фота Івана ЛЯОНЧЫКА
